YÂR OLMAYINCA

 

Gurbetteki hasret sızısının beni yiyip bitirdiği bir zamanda, imdadıma bir Allah dostu yetişti. Deggendorf’ta ikamet eden Ispartalı gönül sultanı Ömer Şenol Baba’nın sohbetlerine katılmaya başladım. Bir gün, o sofradan aldığım ilhamla şu şiiri yazdım:
 
Gönül tek başına dosta gidilmez, 
Bir mürşidi kâmil, yâr olmayınca.
Dostun bahçesinde seyran edilmez 
Elinden tutacak pîr olmayınca.
 
Sırlar âlemine uçamazsın sen,
Şeytanın elinden kaçamazsın sen,                                                    
Mana gözlerini açamazsın sen,                                                       
Şu nefsin gözleri kör olmayınca.
 
Zikirin tadını vermezsen dile, 
Kalbinin pasını dil neyle sile?
Çabalama varamazsın menzile,
Ruh nefsin elinden hür olmayınca.
 
Vücut seni hevasına sürürken,
Kalp manadan mahrum, boşa vururken,
Ef'al, sıfat ve zat sende dururken
Cânan nasıl girsin, yer olmayınca?
 
Mevlâ diler ise nasip alınır; 
Emirle yel çıkar, otlar salınır. 
Hayrın güzelliği nerden bilinir, 
Karşısında çirkin, şer olmayınca.
 
NİHAT, bu dünyaya heves edersin;      
Gafilsen, el güler, sen yas edersin. 
Hakkın pazarında iflas edersin, 
Manadan sermayen, kâr olmayınca...
 
(Münih, 6 Aralık 1985)
 

Yorum ekle


DRT TV Canlı İzle
Please update your Flash Player to view content.
Click
Geçmiş Programlarım
Atışmalar
İşte Ben Yarenler
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün57
mod_vvisit_counterDün84
mod_vvisit_counterBu Hafta349
mod_vvisit_counterGeçen Hafta708
mod_vvisit_counterBu Ay2788
mod_vvisit_counterGeçen Ay5942
mod_vvisit_counterToplam576939

Şimdi, 33 misafir sitede.
IP Adresiniz: 54.80.7.173